Iedereen jaagt op de perfecte prompt. Maar het echte werk zit in de context eromheen, en daar praat bijna niemand over.
Er is inmiddels een complete industrie opgetuigd rond het schrijven van de perfecte prompt. Prompt-bibliotheken die je voor €49 in je inbox krijgt. Iemand die “prompt engineer” op zijn LinkedIn zet drie maanden nadat hij voor het eerst ChatGPT opende, en eerlijk, de enige engineering die ik daar zie is die van zijn eigen profiel. Een consultant die je een PDF van veertig “magische prompts” verkoopt voor het bedrag van een weekendje weg, en die het bij de eerste klantvraag die net iets afwijkt al laat afweten. En ik snap de reflex heus wel, want de prompt is het enige stukje dat je ziet, dus het voelt als de knop waar je aan moet draaien.
Het is alleen de verkeerde knop. En terwijl jij aan die knop staat te draaien, kost het je elke dag geld zonder dat je het doorhebt.
De prompt is het topje
Een prompt is een vraag, meer niet. Een goede vraag soms, een slimme zelfs, maar nog steeds gewoon een vraag. En een vraag is nooit beter dan de context waarin hij landt.
Vraag een model om “een mailtje aan een boze klant te schrijven” en je krijgt een gladde brij terug die naar niemand klinkt. Tien keer “sorry voor het ongemak”, nul ruggengraat. Dat ligt niet aan jouw zin. Dat ligt eraan dat het ding geen flauw benul heeft wélke klant, dat hij al drie keer eerder heeft geklaagd, dat hij volgende maand voor zes ton verlengt, en dat “sorry voor het ongemak” precies het zinnetje is waar hij op afknapt. Geen context, dus geen oordeel. Je kunt die ene prompt daarna blijven bijschaven tot je een ons weegt, maar er is nog steeds onvoldoende context om de kern van de vraag echt op te lossen.
Een prompt geeft je een antwoord. Context geeft je een systeem.
Context engineering: het echte werk
Je zult wel denken: wat is dat nou weer, alwéér zo’n hippe term waarmee een consultant zijn uurtarief omhoog praat. Eerlijk? Terechte gedachte. Maar blijf even zitten, want deze is anders.
Context engineering is het inrichten van de hele omgeving waarin een AI-systeem werkt, zodat er aan de achterkant het juiste uitrolt. Welke data het mag zien. Wat het zich herinnert van een gesprek van gisteren. Welke knoppen en tools het mag pakken, en vooral: waar je het bewust aan banden legt zodat het niet vrolijk gaat improviseren met dingen die niet kloppen. Krijg je dát voor elkaar, dan is de prompt nog maar een formaliteit. Dan rolt het antwoord er bijna vanzelf uit.
Minder sexy dan “de 10 prompts die je leven veranderen”, dat geef ik je op een briefje. Maar het is wel het verschil tussen die ene demo op het podium die het precies één keer doet onder applaus, en het systeem dat het op een grauwe maandagochtend nog steeds doet. Je kent die demo’s wel. Vlekkeloos op het scherm, en twee weken later staat datzelfde ding bij een echte klant met droge ogen een ordernummer te verzinnen dat niet bestaat. Dat is geen prompt die stuk is. Dat is een systeem zonder context dat nooit had mogen gaan draaien.
Wat je er morgen mee doet
Hou op met de prompt als de oplossing zien. Hij is de laatste stap, niet de eerste. De winst zit in wat het model te zien krijgt, in welke vorm, op welk moment, en dat is stom vervelend uitzoekwerk waar geen enkele virale LinkedIn-post in past. Precies daarom slaat bijna iedereen het over en blijft iedereen prompt-tovenaartje spelen.
Bouw dus een workflow, geen trucje. Dat trucje werkt een keer, in een screenshot, voor de likes. Een workflow werkt elke maandag opnieuw, ook als jij met vakantie bent.
Ik heb dit eerder gezien, bij SEO. Jarenlang was iedereen op jacht naar de slimme shortcut om snel bovenaan in Google te komen. Een verborgen knop, een gehackt algoritme, een achterdeurtje dat de rest niet kende. En elke keer werkte het heel even, totdat Google het dichttimmerde en je weer onderaan stond. Het echte werk, snappen wat je bezoeker zoekt en daar de beste plek voor zijn, dat werkte wél. Saai, traag, maar het deed z’n ding. Met AI is het precies hetzelfde liedje. Mensen willen instant gratification en blijven afkomen op de quick fix, en zolang dat zo is blijft iemand hem verkopen. Maar het kanaal is nooit de oplossing geweest. Het gaat om de intentie en de context eromheen, of dat nu een zoekmachine is of een model.
Dus stop met prompten alsof je een toverspreuk zoekt. Ga context inrichten als een vak, want dat is het. Ik heb genoeg jaren achter een mengpaneel gezeten om te weten dat de beste zanger nog steeds nergens klinkt in een slechte mix. De prompt is de zanger. De context is de mix. En de mensen die dat doorhebben lopen straks twee jaar op je voor, terwijl de rest nog een cursus prompten koopt.